Jakie kasze są najlepsze dla niemowląt?

kaszyWiele lat temu kasze wiodły prym w polskim menu. Później zostały wyparte przez ziemniaki, a obecnie również przez ryż i makarony. Szkoda, bo kasze są bardzo smaczne i zdrowe…

Kasza jest bogatym źródłem węglowodanów złożonych, a także witamin, składników mineralnych i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Zawiera więc mnóstwo składników, niezbędnych do prawidłowego rozwoju młodego organizmu.

Jaką kaszę wybrać dla malca w zależności od jego wieku?

  • Kaszka kukurydziana – produkowana z kukurydzy w postaci grysiku. Jest lekkostrawna, delikatna i bezglutenowa. Zawiera sporo “dobrego tłuszczu” oraz witaminę E. Można ją podawać już 5-7 miesięcznemu malcowi. Najlepiej smakuje z mlekiem, owocami, jogurtem lub jako dodatek do ciast.
  • Kasza manna – jest wytwarzana z pszenicy, dlatego zawiera gluten. Jest lekkostrawna i ma dużo skrobi (która w organizmie rozkłada się powoli na glukozę – paliwo potrzebne do pracy mózgu). Nie zawiera zbyt dużo błonnika pokarmowego, witamin i minerałów, ale wśród innych kasz wtróżnia się wysoką zawartością jodu. Według aktualnych zaleceń zaleca się wprowadzenie jej (w niewielkich ilościach) do jadłospisu już pięcio- lub sześciomiesięcznego dziecka. Taka ilość glutenu ma ochronić dziecko przed nietolerancją glutenu i celiakią. Kaszę mannę w większych ilościach można podawać dziecku od 7-8 miesiąca życia. Najlepiej smakuje z mlekiem, owocami lub jako dodatek, np. do ciast, zup.
  • Kasza kuskus – jest wytwarzana z pszenicy, więc zawiera gluten. Jest odpowiednia dla dzieci, które skończyły 9 miesięcy. Można ją podawać na słodko (np. z owocami), a także z mięsem, czy warzywami.
  • Kasza jaglana – powstaje z prosa, więc jest bezglutenowa. Zawiera wiele witamin (wi. B1, B2, B6) i składników mineralnych (potas, magnez, fosfor, miedź, żelazo). Jest lekkostrawna i można ją serwować dziecku między 9 a 10 miesiącem życia. Kasza ta pasuje zarówno do słodkich dań (np. z owocami, twarożkiem), a także jako dodatek do mięsa i warzyw.
  • Kasza jęczmienna – jest to kasza zawierająca gluten, ponieważ wytwarza się ją z ziaren jęczmienia. Jest wiele rodzajów tej kaszy: pęczak (najzdrowszy), kasza mazurska, czy kasza wiejska.  Kaszę jęczmienną można podawać dziecku od 10 miesiąca życia. Najlepiej smakuje z daniami warzywnymi, mięsnymi lub jako nadzienie do pierogów, gołąbków.
  • Kasza gryczana – jest uważana za jedną z najzdrowszych kasz. Wytwarza się ją z gryki (nie zawiera glutenu). Jest bogatym źródłem błonnika pokarmowego, witamin (B1, PP, kwasu foliowego) oraz składników mineralnych (fosfor, potas, magnez, cynk, mangan). Można ją dawać dopiero jedenastomiesięcznemu malcowi. Kasza ta pasuje do dań z mięsa lub mozna z niej zrobić placuszki.

SEZAM – Pogromca cholesterolu

Sezam został wymieniony jako roślina lecznicza w papirusie Ebersa już w ok. 1550 roku p.n.e. W medycynie Wschodu ziarna sezamu i olej sezamowy są zalecane na źle pracujący przewód pokarmowy. Współcześnie wiadomo, że sezam ma dużo więcej korzystnych właściwości. Jeśli dotychczas nasiona sezamu nie znalazły się w twojej diecie, koniecznie dopisz je do listy zakupów.

Sezam to bardzo zdrowa roślina oleista, która znalazła zastosowanie w sztuce kulinarnej. Z jego nasion otrzymuje się jadalny, jasnożółty olej sezamowy, który jest tłoczony na zimno. Z sezamu produkuje się margarynę, w cukiernictwie służy do wyrobu chałwy i ciastek – sezamków, a piekarnie wykorzystują go do posypywania pieczywa. Z sezamu robi się także przypominającą masło orzechowe, gęstą pastę tahini, która nadaje się do sosów, sałatek, makaronu, ryżu i warzyw.

sezam1

 

Nasiona sezamu są bogate w białko, żelazo, cynk, magnez, wapń i kwas fitynowy. Poza tym zawierająsezaminę i sesamolinę – przeciwutleniacze, które skutecznie obniżają ciśnienie tętnicze krwi i zapobiegają wchłanianiu się złego cholesterolu. Poza tym roślina ta jest cennym źródłem witaminy E oraz kwasów tłuszczowych omega-6 i kwasów tłuszczowych jednonienasyconych – dzięki czemu zapobiega odkładnaniu się cholesterolu w tętnicach i zwiększa elastyczność skóry.

Sezam pozytywnie wpływa na trawienie, przemianę materii, a także wspomaga działanie układu nerwowego i usprawnia krążenie krwi.

Olej sezamowy jest ulubionym olejem Orientu. Nic dziwnego – zawiera bowiem 46% tłuszczów jednonienasyconych i 41% wielonienasyconych. Jest tłoczony z prażonych ziaren i ma bardzo intensywny smak. Olej z sezamu nie jełczeje w cieple (za sprawą zawartych w nim przeciwutleniaczy) i doskonale się przechowuje. Ze względu na bardzo dużą zawartość wielonienasyconych kwasów tłuszczowych nie nadaje się do smażenia (ponieważ po podgrzaniu mogą się w nim wydzielać niezdrowe substancje).

Ziarna sezamu można wykorzystać przy pieczeniu chleba, ciast i ciasteczek. Można używać ich także jako panierki lub dodawać do ryżu, makaronu, ziemniaków, sałatek i gotowanych warzyw.

Jedzmy sezam na zdrowie!

Teff – alternatywa dla osób na diecie bezglutenowej

teffDieta bezglutenowa jest koniecznością dla osób chorych na celiakię. Jej stosowanie wymaga stałego, świadomego doboru produktów niezawierających glutenu. Produkty bezglutenowe są zazwyczaj niezbyt smaczne, mają niekiedy mniejszą wartość odżywczą (zwłaszcza jeśli chodzi o zawartość błonnika pokarmowego) oraz są trudno dostępne w zwykłych sklepach.

Ostatnio na rynkach zachodnich coraz większą popularność zyskujeteff – cenne zboże bezglutenowe, pochodzenia afrykańskiego.

Teff zawiera wiele ważnych składników pokarmowych, tj. błonnik pokarmowy, metioninę, kwas foliowy, antyoksydanty, żelazo i wapń, dlatego może być wartościowym uzupełnieniem diety bezglutenowej.

Zboże to inaczej jest zwane Eragrostis abyssinica, Poa cerealis lub Cynodon abyssinicus. W anglojęzycznym piśmiennictwie można także spotkać nazwy teff grass i Abyssinian/Williams lovegrass, a w polskim trawa/miłka abisyńska. Zboże to jest uprawiane od ok. 4,5 tysiąca lat, a jego ziarna w zależności od odmiany mogą mieć kolor biały, czerwony lub brązowy. Teff uprawia się w m.in. w Etiopii (gdzie stanowi ponad 20% produkcji wszystkich zbóż), a także w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Kenii i Republice Południowej Afryki.

Teff w porównaniu z innymi zbożami bezglutenowymi ma unikalny skład. Jest bogatym źródłem błonnika pokarmowego, żelaza, wapnia, kwasu foliowego i antyoksydantów. Zawiera dużo metioniny i cysteiny oraz w porównaniu do innych zbóż sporo lizyny. W Etiopii uważa się, że zjedzenie jednego naleśniko-chleba z teffu dziennie, umożliwia przetrwanie bez innych pokarmów zawierających białko, natomiast jedzenie dwóch takich placków dziennie gwarantuje pełnię zdrowia.

Etiopczycy z teffu przygotowują metodą fermentacji sprężysty, gąbczasty, lekko kwaśny naleśniko-chleb, o średnicy ok. 50 cm i grubości 0,5 cm, zwany injera. Chleb taki zachowuje świeżość przez kilka dni. Z teffu robi się także słodki placek, zwany kitta oraz gotuje się go lub praży.

Kakao – pogromca nowotworów

kakaoNaukowcy z USA udowodnili, że kakao może zapobiegać nowotworom. Zawiera ono trzy razy więcej ochronnych przeciwutleniaczy niż zielona herbata i dwa razy więcej niż czerwone wino. Poza tym znakomicie rozgrzewa i pobudza – jest więc doskonałym napojem na chłodne dni…

Kakao zyskało swoją sławę w Europie dzięki Krzysztofowi Kolumbowi. Początkowo napój ten zdobył uznanie na dworze hiszpańskim, gdzie doprawiano go cukrem i wanilią, według przepisu azteckiego króla Montezumy.

Skarbnica korzystnych substancji

Kakao warzone w tradycyjny sposób jest bardzo zdrowe – zawiera białko, tłuszcz oraz ponad 800 związków o korzystnych właściwościach. Przeciwnicy zarzucają mu wysoką kaloryczność, jednak w rzeczywistości ma ono więcej plusów niż mnusów. Nasiona kakaowca są bogate w składniki mineralne tj. potas, magnez, fosfor, cynk oraz w witaminy: A, E i z grupy B. Zawierają także tryptofan, wykorzystywany przez mózg do wytwarzania neuroprzekaźnika –  serotoniny, która zapewnia spokój i daje uczucie szczęścia. Kakao jest również źródłem teobrominy, która pobudza układ nerwowy, odpręża i regeneruje siły po wysiłku umysłowym i fizycznym. Jest więc doskonałym napojem dla uczniów, czy studentów. Zawiera też pewne ilości kofeiny, dzięki czemu działa podobnie jak kawa.

Właściwości zdrowotne

Kakao ze względu na dużą ilość przeciwutleniaczy zapobiega nowotworom oraz wzmacnia naczynia krwionośne i serce. Ponadto badania naukowe wykazały, że napój ten w istotny sposób wpływa na obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Zauważono, że mężczyźni regularnie spożywający kakao mają istotnie niższe ciśnienie tetnicze krwi od tych, którzy go nie piją.

Najnowsze badania przeprowadzone przez niemieckich naukowców pokazały, że picie kakao może poprawiać wygląd i strukturę skóry oraz jej odporność na promieniowanie ultrafioletowe. Codzienne spożywanie tego czarnego napoju podnosi stan nawilżenia skóry, obniża jej szorstkość oraz zmniesza łuszczenie się.

Tradycyje – najlepsze

Niestety w dzisiejszych czasach coraz więcej ludzi sięga po łatwe do przyrządzenia kakao rozpuszczalne lub gotowe do kupienia w kartoniku, w których jest mnóstwo cukru, mleka w proszku, sztucznych aromatów i emulgatorów. Takie kakao jest o wiele bardziej kaloryczne niż tradycyjne i ma mniejsze właściwości zdrowotne.

Napój kakaowy doskonale smakuje przyprawiony wanilią, miodem, chili, czy cynamonem.

Alergia pokarmowa – epidemia XXI wieku.

orzeszekW ciągu ostatnich lat obserwuje się zwiększanie częstości chorób alergicznych. Dotyczy to zwłaszcza populacji krajów wysokorozwiniętych (w tym także Polski), gdzie już ponad 1/3 ludności wykazuje cechy alergii. Dlatego też Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała alergię za epidemię XXI w.

Według danych epidemiologicznych alergia pokarmowa dotyczy ponad 4% osób dorosłych w Stanach Zjednoczonych, a także w krajach Europy Zachodniej. Nadwrażliwość na pokarm typu alergicznego występuje u 2,4–5% osób dorosłych i u 5–8% dzieci.

Co to jest alergia pokarmowa?
Alergia pokarmowa (nadwrażliwość pokarmowa) – jest nieprawidłową immunologiczną odpowiedzią organizmu na spożywany pokarm, który jest dobrze tolerowany przez osoby zdrowe.

Czynniki zwiększające ryzyko rozwoju alergii:

  • czynniki genetyczne – wrodzone lub dziedziczne cechy organizmu usposabiające do wystąpienia choroby alergicznej
  • czynniki środowiskowe
  • nieodpowiednia dieta niemowląt (żywienie sztuczne)
  • wczesne wprowadzanie uczulających produktów
  • rodzaj żywienia matki podczas laktacji
  • złe warunki sanitarno-higieniczne i związane z nimi infekcje jelitowe
  • antybiotykoterapia doustna, która poprzez uszkodzenie bariery jelitowej zwiększa wnikanie alergenów drogą pokarmową
  • czynniki wspomagające
  • niedojrzałość immunologiczna przewodu pokarmowego
  • defekty immunologiczne
  • schorzenia i wady wrodzone przewodu pokarmowego (niedojrzała bariera śluzówkowa jelita, obniżenie wydzielania soku żołądkowego, upośledzenie produkcji śluzu przez komórki kubkowe jelita)

 

Jak może się objawiać alergia pokarmowa?

Skóra:
– pokrzywka
– obrzęk naczynioruchowy
– wysypka
– rumienie
– atopowe zapalenie skóry
– kontaktowe zapalenie skóry
– opryszczkowe zapalenie skóry

Przewód pokarmowy:
– zespół alergii jamy ustnej
– bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka
– alergiczne eozynofilowe zapalenie przełyku
– alergiczne eozynofilowe zapalenie żołądka i jelit
– zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy
– zapalenie jelita grubego i odbytnicy
– celiakia

Układ oddechowy:
– alergiczny nieżyt nosa
– zapalenie spojówek
– duszność, świszczący oddech, kaszel
– astma

Zmiany uogólnione:
– wstrząs anafilaktyczny

Jakie pokarmy najczęściej wywołują reakcje alergiczne?

Niemowlęta
–   mleko krowie
–   soja

Dzieci
–   mleko krowie
–   jaja
–   orzeszki ziemne
–   oja
–   pszenica
–   ryby
–   skorupiaki

Dorośli
–   orzeszki ziemne
–   orzechy (laskowe, włoskie)
–   ryby
–   skorupiaki
–   mleko krowie
–   jajka

Jak się leczy alergię pokarmową?
Leczenie alergii/nietolerancji pokarmowej opiera się na zastosowaniu diety eliminacyjnej i wspomagającym leczeniu farmakologicznym.

Co to jest dieta eliminacyjna?
Dieta eliminacyjna to czasowe lub stałe usuniecie z żywienia chorej osoby szkodliwego lub źle tolerowanego pokarmu, z jednoczesnym wprowadzeniem w to miejsce składników zastępczych o równoważnych wartościach odżywczych.