PUNKT WYJŚCIA (marzec 2023):
Pacjentka z grupy wiekowej 45 – 50 lat, wzrost 175 cm, 98 kg. Zdiagnozowana choroba Hashimoto. Zgłosiła się z problemem otyłości, po wielokrotnych, nieskutecznych próbach redukcji masy ciała.
Parametry początkowe:
- Masa ciała: 98 kg
- Masa mięśniowa: 52,5 kg
- Tkanka tłuszczowa: 42,6 kg
- Aktywność fizyczna: niska
Diagnoza i interwencja medyczna:
Pogłębiłyśmy badania laboratoryjne. Ze względu na podejrzenie insulinooporności pacjentka została skierowana do endokrynologa, który wdrożył leczenie analogami GLP-1.
Nasze wstępne cele:
- Redukcja masy ciała do zakresu 70–75 kg ukierunkowana na spadek tkanki tłuszczowej
- Poprawa gospodarki glukozowo- insulinowej w organizmie
- Zmniejszenie przewlekłego stanu zapalnego
- Dostarczenie wszystkich niezbędnych składników odżywczych
Nasze działania
1. Dieta przeciwzapalna, 4 posiłki dziennie, umiarkowany deficyt kaloryczny, zwiększenie ilości białka w posiłkach
2. Dodatkowa suplementacja: witamina D oraz omega-3 (DHA i EPA)
3. Wsparcie medyczne: stała kontrola endokrynologa, włączenie analogów GLP-1.
4. Aktywność fizyczna: stopniowe wprowadzanie treningów, z czasem dominacja treningu siłowego.
5. Edukacja i wsparcie: monitorowanie postępów, stała edukacja żywieniowa, dostosowywanie diety i treningu do stanu zdrowia i kontuzji.
* W trakcie pierwszego roku terapii wystąpiła kontuzja, która znacząco ograniczyła aktywność fizyczną.
ETAP I – redukcja masy ciała z ograniczoną aktywnością (marzec 2023 – marzec 2024)
Po 12 miesiącach:
- Masa ciała: 83,9 kg
- Spadek masy ciała: −14,1 kg
- Spadek masy mięśniowej: −4,5 kg
Pomimo wyraźnej redukcji masy ciała, odnotowałyśmy również utratę masy mięśniowej, co mogło być konsekwencją bardzo niskiej aktywności fizycznej i stosowania analogów GLP-1 (pacjentka jadła znaczniej mniej niż przewidywał rozpisany plan żywieniowy).
ETAP II – zwiększanie aktywności fizycznej (marzec 2024 – styczeń 2025)
W kolejnym okresie:
- Pacjentka stopniowo zwiększała aktywność fizyczną
- Wprowadziła umiarkowane, ale regularne treningi
- Starała się nie zaniżać porcji posiłków
- Zwiększyłyśmy podaż białka w posiłkach
Po kolejnych 10 miesiącach (styczeń 2025):
- Masa ciała: 73,7 kg
- Dodatkowy spadek masy ciała: −10,2 kg
- Spadek masy mięśniowej: −2,5 kg
Utrata mięśni była już znacznie mniejsza, co wskazywało na skuteczniejszą ochronę beztłuszczowej masy ciała.
ETAP III – odstawienie farmakoterapii i stabilizacja wagi (2025)
W styczniu 2025 na podstawie poprawy parametrów zdrowotnych endokrynolog po konsultacji z dietetykiem i pacjentką zdecydował o stopniowym odstawianiu analogów GLP-1.
Kluczowe zmiany, które wprowadziłyśmy w tym okresie:
- Dominacja treningów siłowych
- Dalsza kontrola podaży białka i stopniowe zwiększanie kaloryczności diety
- Kontynuacja pracy nad zdrowymi nawykami
- Pomimo odstawienia analogów GLP-1 redukcja masy ciała trwała nadal, jednak wyłącznie kosztem tkanki tłuszczowej. Masa mięśniowa w tym okresie się delikatnie zwiększyła (+1,6 kg).
EFEKTY KOŃCOWE (grudzień 2025)
Parametry końcowe:
- Masa ciała: 68,7 kg
- Masa mięśniowa: 47,1 kg
- Tkanka tłuszczowa: 19,2 kg
Efekty w liczbach
| Data | Waga (kg) | Mięśnie (kg) | Tkanka tłuszczowa (kg) |
| Marzec 2023 | 98 | 52,5 | 42,6 |
| Marzec 2024 | 83,9 | 48 | 33,4 |
| Styczeń 2025 | 73,7 | 45,5 | 26,9 |
| Grudzień 2025 | 68,7 | 47,1 | 19,2 |
Łączne zmiany:
- Spadek masy ciała: −29,3 kg
- Spadek masy mięśniowej: −5,4 kg
- Spadek masy tkanki tłuszczowej: −23,4 kg
* 23,4 kg + 5,4 kg = 28,8 kg
Pozostałe 0,5 kg różnicy wynika z zawartości wody, glikogenu, jelit lub błędu pomiaru BIA.
Wnioski końcowe
- Pacjentka osiągnęła wymarzoną wagę, zdrowy skład ciała, poprawiła parametry zdrowotne i swoje samopoczucie 🙂
- Proces redukcji był skuteczny i trwał także po całkowitym odstawieniu analogów GLP-1, co pokazuje jak ważna jest trwała zmiana nawyków żywieniowych.
- Trening siłowy, odpowiednia kaloryczność posiłków oraz podaż białka w diecie znacząco ograniczają utratę masy mięśniowej.
* dane pacjenta zostały zanonimizowane